Hoe worden kaarsenlonten gemaakt?

Veel consumenten en zelfs kaarsenmakers beseffen niet volledig hoe complex de lonten zijn die ze elke dag in hun kaarsen gebruiken. Beginners zien de kaarsenlont vaak als een simpel verbruiksartikel of een bijzaak, terwijl de professionele kaarsenproducent de lont juist het allerbelangrijkste onderdeel van het kaarsensysteem vindt, en het kiezen van een kaarsenlont vaak de sleutelfase in de productontwikkeling is.

Dit artikel wil wat licht laten schijnen op de processen van begin tot eind bij het maken van kaarsenlonten. Hopelijk heb je na het lezen een nieuw respect voor de eenvoudige kaarsenlont en kijk je er nooit meer op dezelfde manier naar.

Lontenproducenten

Er zijn wereldwijd verschillende lontenproducenten, en de technologie en kwaliteitssystemen die zij gebruiken zijn niets minder dan indrukwekkend. Een aantal van de bekendste producenten, met hun locatie, staan hieronder:

• Wedo (Duitsland)
• Heinz Jahnsen (Duitsland) - Nu onderdeel van Wedo
• Henschke Docht (Duitsland)
• Atkins & Pearse (VS)
• São Vitor (Brazilië)
• Monterosa Zelandi (Italië)
• Pi Torras S.A. (Spanje)
• Hayes & Finch (VK)

Lonten vlechten & behandelen

Kaarsenlonten worden gemaakt door producenten die ruwe katoen en andere materialen (zoals papier, linnen, zink) samenvlechten tot technische vlechten die in verschillende kaarsensystemen een optimaal brandprofiel geven. Lonten kunnen op verschillende manieren worden gevlochten en er kunnen stabiliteitsdraden aan worden toegevoegd om de stand te verbeteren. Na het vlechten worden lonten meestal chemisch behandeld om hun prestaties verder te verbeteren.

Met zoveel vlechttechnieken, componenten en chemische behandelingen is er bij elk van de bovenstaande leveranciers een enorme verscheidenheid aan lonten verkrijgbaar. De twee grootste bedrijven (Wedo en Atkins & Pearse) hebben zoveel lonten in hun assortiment dat ze voor bijna elk kaarsensysteem een lont kunnen leveren.

De YouTube-video hieronder (van Wedo) laat een deel van de technologie zien die bij het maken van ruwe kaarsenlont wordt gebruikt.

Waxlaag

Voordat een gevlochten en behandelde spoel kaarsenlont gebruikt kan worden, wordt die meestal gewaxt en op een haspel gerold.

Veel beginnende kaarsenmakers kopen losse (ongewaxte) lont, omdat ze denken dat dat voordeliger of ‘ambachtelijker’ is. Dat is echter meestal geen goed idee.

We raden aan waar mogelijk voorgewaxte lont te gebruiken, met een waxlaag met een hoog smeltpunt. Anders dan losse (ongewaxte) lont houdt voorwaxen de lont rechtop en zorgt het voor constante brandstoftoevoer en gelijkmatige spanning tijdens de hele brand.

Wax je lonten thuis, dan is het resultaat vermoedelijk minder effectief en variabeler. Variatie is de vijand van elke serieuze kaarsenmaker!

Wij gebruiken momenteel lontwax op paraffinebasis, omdat we nog geen plantaardige lontwax hebben gevonden met een voldoende hoog smeltpunt in combinatie met de juiste plasticiteit om het opwinden op haspels te doorstaan. De hoeveelheid wax op een lont is verwaarloosbaar, dus we raden voorgewaxte lonten aan, ook als je kaarsen van natuurlijke wax maakt.

Zodra de lont is gewaxt, is de laatste stap in het proces het maken van voorgemonteerde lonten met houder.

Voorgemonteerde lonten met houder maken

Voorgemonteerde lonten zijn stukken voorgewaxte lont, op lengte gesneden en voorzien van een stalen lonthouder. Ze worden in twee fasen gemaakt: waxen en snijden.

Fase 1: lont waxen

In de eerste fase wordt ruwe lont door een gesmolten bad lontwax gehaald en daarna een aantal keer door ‘kalibermatrijzen’. Tijdens dat coaten en afkoelen worden de lontspanning en de waxtemperatuur zorgvuldig geregeld, zodat de lont constant is. De gewaxte lont wordt afgekoeld en op een houten haspel gewonden. Daarna kan die op een automatische lontinvoerder worden gebruikt, of in stukken worden gesneden om met de hand lonten te plaatsen.

Fase 2: lont krimpen en snijden

De tweede fase gebruikt een lontsnijmachine. Dat systeem voert een vooraf bepaalde lengte gewaxte lont door een lonthouder, krimpt de houder om de lont en snijdt het geheel daarna op lengte.

Soorten lonthouders

Er zijn vandaag verschillende soorten lonthouders in gebruik. Ze worden op drie hoofdcriteria geclassificeerd:

• Diameter: doorgaans 15 mm of 20 mm in doorsnede.
• Gatgrootte: dit is de maat van het gat waar de lont door wordt gevoerd.
• Halslengte: de meeste lontenmakers gebruiken standaard een hals van 3 mm. Een veiliger alternatief is de lonthouder met lange hals. Die is doorgaans 6,4 mm hoog, maar er komen ook andere lengtes beschikbaar. Ze zijn duurder, maar bieden extra veiligheid en kunnen de kans op overhitting van het glas in de laatste fase van de brand aanzienlijk verkleinen.
• Wij gebruiken op bijna al onze lonten een lonthouder met lange hals. De enige uitzonderingen zijn theelichtlonten en heel dikke lonten, die een gat van 3 mm in de houder vragen. Wij denken dat dit je helpt aan je veiligheidsverplichtingen te voldoen, en we hebben die kosten zelf gedragen zodat jij dat niet hoeft. Ikea (de grootste kaarsenverkoper van Europa) stapte enkele jaren geleden over op lonthouders met lange hals en meldt sindsdien minder klachten en minder kaarsenbranden, dus er is sterk bewijs dat de lange hals veiliger kaarsen oplevert.

Ik hoop dat je dit korte artikel over het maken van lonten interessant vond en dat je iets nieuws hebt geleerd. Wil je meer weten over de verschillende lontfamilies en hoe je de juiste voor jouw kaars kiest, bekijk dan ons artikel ‘Een kaarsenlont kiezen’.