Kaarsenwax

De belangrijkste soorten kaarsenwax zijn paraffine, soja, raapzaad, kokos en mengsels daarvan. Paraffine levert de sterkste geurafgifte en de gladste oppervlakteafwerking en is de maatstaf waaraan de meeste andere waxen worden afgemeten. Soja- en raapzaadwax zijn plantaardig en spreken klanten aan die waarde hechten aan natuurlijke ingrediënten. Mengsels combineren de prestatievoordelen van twee of meer soorten: meestal de geurafgifte van een minerale wax met het uiterlijk en het marketingverhaal van een natuurlijke wax. De juiste keuze hangt af van je productpositionering, de waarden van je klanten en je testcapaciteit.

RCX (raapzaad- en kokoswax) en EU Golden Wax 464 (sojawax, gemaakt in Zweden door AAK) zijn de meest praktische startpunten voor containerkaarsen. Beide zijn single-pour waxen met goede glashechting, sterke geurcompatibiliteit tot 10% en de grootste bibliotheek van in het lab geteste recepten: voor RCX en EU Golden Wax 464 bestaan er honderden recepten. Starten met een getest recept geeft je een bewezen combinatie van geur, lont en vat in plaats van alles vanaf nul op te bouwen.

Containerwax is samengesteld om zacht genoeg te blijven om bij het afkoelen en krimpen aan de binnenwand van een glas of blik te hechten, zodat scheuren en loslaten worden voorkomen. Pillar wax is harder, zodat hij zijn vorm behoudt wanneer hij uit een mal wordt gehaald en vrijstaand brandt. Containerwax gebruiken voor een vrijstaande pillar geeft een kaars die inzakt; pillar wax in een container gebruiken zorgt voor slechte glashechting en scheuren. De meeste containerwaxen zijn duidelijk gelabeld met hun beoogde toepassing.

De maximale geurbelasting verschilt per wax. CS2 (mengsel van plantaardige wax en paraffine) geeft een aanbevolen maximum van 10% aan. RCX en EU Golden Wax 464 ondersteunen beide tot 10% in in het lab geteste recepten. Het opgegeven maximum overschrijden verhoogt de geurafgifte niet, het veroorzaakt uitzwetende geur, plasvorming, slechte lontprestaties en mogelijke veiligheidsproblemen. Het maximum van elke wax staat op de productpagina.

Vul de pot met water tot je beoogde vullijn en weeg hem: dat geeft je het vulvolume in grammen. Vermenigvuldig dat getal met de soortelijke massa van je wax (ongeveer 0,9 voor waxen op sojabasis, 0,86 als algemeen gemiddelde over alle waxsoorten) om je mengselgewicht te krijgen. Dat getal dekt de totale gieting, wax en geurolie samen. Bevestig altijd met een proefgieting voordat je opschaalt, omdat de vorm van het vat en de vulhoogte het resultaat beïnvloeden.

Single-pour waxen zijn samengesteld om te stollen zonder de grote krimpgaten of oppervlaktedeuken die bij sommige waxen tijdens het afkoelen ontstaan, zodat een tweede bijgieting niet nodig is. CS2, RCX en EU Golden Wax 464 zijn allemaal single-pour waxen. In productie is dat belangrijk omdat het een processtap wegneemt en het risico op oppervlakteverschillen tussen batches vermindert, een zichtbaar kwaliteitsprobleem bij retailkaarsen.

De meeste containerwaxen hebben baat bij minstens 48 uur rust voor de eerste testbrand, en waxen op sojabasis, waaronder EU Golden Wax 464 en Nature Wax C-3, kunnen nog een tot twee weken blijven verbeteren. Dit komt deels door een polymorfe verandering in de waxkristallen: een deel kan in de loop van de tijd verschuiven van de bèta-prime- naar de bètavorm, die een iets hoger smeltpunt en een andere kristalverdeling heeft. Dat beïnvloedt hoe de geur tijdens het branden wordt vastgehouden en afgegeven, en dat is het echte mechanisme achter wat makers uitharden noemen. Test je te vroeg, dan geven je geurresultaten mogelijk niet de prestaties van de afgewerkte kaars weer.